Zo Vader zo zoon

15-12

We zijn inmiddels van hotel gewisseld, en hebben na een heerlijk verblijf in de Micasa Lodge een iets mindere kamer in de Coron Eco Lodge. Wel met warme douche, maar ook met paddenstoelengeur in het gehele complex. Geeft niets, we gaan vandaag toch weer op pad, en hoe. Gister hebben we het onderwaterleven gezien, en vandaag staat het eiland verkennen zelf op het programma. En hoe, want we hebben besloten dit per motor te gaan doen. Op tijd vertrekken we dan ook naar Mr. Boyett, en hij herkent me direct. Dan blijkt dat hij meerdere klassen motoren heeft. Nu is het zo dat de overdaad aan ervaring bij mijn vader omgekeerd geld voor mij. Om eerlijk te zijn heb ik tot nu toe in 31 jaar nog nooit een motorische fiets bestuurd, dus dat wordt nog wat. Ik heb een idee van gas geven en remmen, maar schakelen en koppelen met een motorfiets kan ik niet. Gelukkig weet Mr Boyett raad en stelt hij me voor aan de semi-automaat. Hierbij hoeft er niet gekoppeld te worden, en gaat het schakelen met de linkervoet. Dat durf ik wel aan, en voor de eensgezindheid kiest mijn vader voor hetzelfde type. Dan krijg ik een bliksemcursus semi-automaat rijden en mag ik een rondje proberen om te wennen. Niet met volle bescherming op een verlaten bedrijventerreintje, maar gewoon, met korte broek, zonder helm en op de hoofdstraat van Coron. Ik heb er gelukkig vertrouwen in, en ik rijd al snel voor het eerst in mijn leven door de hoofdstraat. Hoewel mijn vader nog steeds bezorgt kijkt als ik veilig weer terug kom, ziet Mr Boyett al lang dat het goedkomt met mij. We stappen op de motor, en krijgen een kaartje van de omgeving mee. We besluiten een mooi strandje op te zoeken om daar even koffie te regelen. Eenmaal door het stadje gereden houdt daar onmiddellijk de asfaltweg op. De weg veranderd in kuilen en gravel, en ook het ontbreken van borden werkt niet echt mee in ons richtinggevoel. Dan stuiten we op een locatie welke ooit duidelijk een toeristische stop is geweest, maar nu hevig is beschadigd. De eigenaresse komt ons al snel te gemoed, en vertelt haar versie van de grootste storm die zij in 25 jaar heeft meegemaakt. Haar plekje is voorlopig nog niet toe aan toeristen, en we verlaten het dan ook maar. Op zoek naar een alternatieve plek volgen we de weg verder, die steeds bochtiger en kleiner wordt. Ook de gelijkenis met de kaart wordt steeds lastiger te zien, en op een gegeven moment staan we…….. weer voor de toko van Mr Boyett?? Huh? Hoe kan dat dan als we in de tegenovergestelde richting zijn vertrokken? Blijkt dat we dus een rondje om de berg hebben gemaakt. Op zich leuk stukkie, maar nog steeds geen koffie. Gelukkig is er een koffietentje waar ik de tot nu toe beste koffie op de Filipijnen drink, heerlijk. Omdat de dag nog lang niet om is, besluiten we de andere richting maar op te gaan. En dat blijkt een goed besluit. We rijden door weilanden, rijstvelden, bossen, over krakkemikkige bruggetjes, door dorpjes, langs kustlijnen en ik zie hoe prachtig dit eiland zelf eigenlijk is. Ook pa geniet met volle teugen, en ik vind ook het motorrijden steeds leuker worden, wat zich soms vertaalt in de rechterpols naar beneden draaien. Zou het dan toch in de genen zitten?? Er rijdt hier bijna niemand op de wegen, wat het voor ons erg ontspannen maakt om te rijden. Zo rijden we bijna 3 uur lang, tot de warmte toch op de motor een beetje te veel wordt. Gelukkig spot mijn vader een groep kinderen die kraaiend van plezier en zeiknat een bospad uit komen lopen. Blijkt dat daar een waterval is, wat voor mij gelijk staat aan aangename verkoeling. We zetten de motoren aan de kant en lopen het pad af. Hier ontvouwde zich de droom van elke oververhitte reiziger, een waterval met natuurlijk bassin. Heerlijk even gezwommen en weer terug op de motor besluiten we weer terug te gaan, om voor het donker weer terug in Coron te kunnen zijn. Op de terugweg zijn we wel weer toe aan wat drinken, en een bord langs de weg verraad dat er een luxe resort zich even verderop bevind. Dat lijkt ons wel wat, en inderdaad. Volledige op de berg gebouwd vinden we luxe huisjes en een restaurant. Daar zijn we even neergestreken, en vervolgens zijn we weer terug naar Coron stad gereden. S avonds eten we Sashimi en Steak, en boeken een tour voor de volgende dag. Topdag!